Het heeft allemaal te maken met je spijsvertering. De mond is namelijk een vaak vergeten spijsverteringsorgaan, wat door veel mensen over het hoofd worden gezien. Ziet jouw ochtend er wel eens zo uit? – Je verslaapt je of hebt nog iets te vaak op de snooze knop gedrukt, trekt een sprintje naar de badkamer, schiet snel wat kleren aan, gooit je spullen in je tas en staat op het punt de deur uit te rennen. Shit, je moet ook nog iets eten. Snel pak je wat er voor het grijpen ligt: een boterham met een plak kaas erop. En je vertrekt halsoverkop met je boterham half uit je mond hangend. Natuurlijk wéét je stiekem best dat dit niet al te best is voor je spijsvertering, maar afijn, die gedachte parkeer je weer ergens. In ons haastige leven zijn we gewend om heel snel te (moeten) eten. We eten vaak zonder na te denken. Het moet makkelijk, snel praktisch of heel gezellig zijn. In dat laatste geval neem je er gelukkig vaak wel wat meer de tijd voor. Je mond is als het ware het spijsverteringsorgaan wat de warming-up doet. Hij bereidt jouw eten voor op de gang door het hele spijsverteringskanaal. Je kunt het vergelijken met koken: je gooit ook geen complete wortelen en hele courgettes in de pan, want dat wordt lastig roeren of opscheppen! Gek eigenlijk, dat we dit vaak wél zo in onze mond doen. We kauwen nauwelijks, hap-slik-weg en die maag moet maar zien wat hij ermee doet. Helaas is dat een lastig klusje voor de maag en denkt die op zijn beurt “weg met die grote brokken!” en stuurt de hele bende meteen door naar de darmen. Die zijn er op hun beurt ook niet echt van gediend om hun werkmateriaal zo aangeleverd te krijgen. Al met al niet helemaal hoe het hoort te gaan dus! Betrek het eens op je eigen leven: jij zit er op je werk ook niet op te wachten om andermans werk of troep op te moeten ruimen. Waarom doen we dat dan wel met onze gevoelige darmpjes…? Een gezonde spijsvertering gaat “van mond tot kont” en begint dus daadwerkelijk in je mond. In je mond zijn allerlei enzymen actief. Nou ja, actief, ze liggen er te slapen als een stelletje luilakken. Ze moeten eerst even een wake up call krijgen, en het kan even duren voordat ze echt op gang komen. Zoals een avondmens wat vroeg z’n bed uit moet ? De enzymen zijn jouw keukenmessen bij het koken; ze malen jouw voedsel fijn en klein voor de bereiding in de pan of in dit geval je maag. Dat aanslingeren van de enzymen doe je, juist, door te kauwen. Op elke hap twintig keer kauwen is optimaal om je enzymen te laten opstarten. Twintig keer?! Hoor ik je denken. Op elke hap?? Jep. En geloof mij, ik tel ook niet bij elke hap tot twintig, want dan is je eten net pap en vind ik er geen bal aan om te eten. De oplossing is echter heel simpel: eet van een kleiner bord, met een kleinere vork en lepel. Zo ga je vanzelf langzamer eten en kauw je automatisch bijna twintig keer op een hap zonder erbij na te hoeven denken. Geniaal hè! 23 september 2020 V21-2-1
Vond je dit artikel nuttig? Deel het.